واکسیناسیون طوطی

واکسن برای طوطی ها ، چه زمانی طوطی ها را واکسیناسیون کنیم؟

واکسن برای طوطی ها

اغلب از ما در مورد واکسیناسیون طوطی ها سوال می شود. ما واکسن های محدودی داریم و برخی از آنها از بازار آمده و رفته اند  که بیشتر آنها از بین رفته اند.

ویروس جی سی Polyomavirus

مدت زمان طولانی طوطی های ما را از بین می برد. بیشتر جوجه هایی که توسط دست پرورش می یابند و همچنین گاهی بزرگسالان به تعداد زیاد، دچار این ویروس میشوند.

در جوانه ها، این بیماری از ۱۰-۲۵ روزگی بر بچه های شیپوری تأثیر می گذارد. و باعث مرگ حاد می شود.

طوطی های بزرگتر نیز مستعد ابتلا به این ویروس هستند اما معمولاً علائمی از بیماری ندارند. برخی از گونه ها به ویژه کایک ها بسیار حساس به بیماری هستند.

در حالی که بعضی دیگر به ندرت علائم بیماری را نشان می دهند.

بیماری APV در سنین مختلف در گونه های مختلف رخ می دهد.

مرگ در کانورها

در کانورها، مرگ به طور معمول در پرندگان کمتر از ۶ هفته اتفاق می افتد. مرگ در طوطی های ماکائو و اکلکتوس در حدود (۸ هفته) یا کمتر اتفاق می افتد.

بیشتر جوجه های شیری از دست رفته در هنگام وقوع این امر در حال تغذیه با دست هستند.

جوجه های آلوده ای که از طریق دست تغذیه می شوند سالم به نظر می رسند. علائم قبل از بروز کمتر خود را نشان می دهند و سپس ناگهان می میرند.

جوجه هایی که در لانه نگهداری می شوند و توسط والدین تغذیه می شوند، به ندرت دچار بیماری می شوند. این نتیجه خوشبختانه به دلیل انتقال آنتی بادی ترشحی است. وقتی علائم رخ می دهد، تا ۲۴ ساعت قبل از مرگ است. صاحبان ممکن است در ساعات قبل از مرگ متوجه ضعف، رنگ پریدگی عمومی یا کبودی در زیر پوست شوند.

تغییر رنگ زرد اورات ها یکی دیگر از مشاهدات نادر است. یافته های نکروسی معمولاً شامل رنگ پریدگی عمومی با خونریزی های زیر جلدی و زیر حفره ای و بزرگ شدن طحال و کبد است.

معمولاً  کمتر ممکن است آسیت مایع شکم و یا افیوژن پریکارد در اطراف قلب وجود داشته باشد.

واکسن برای طوطی ها

عفونت در مقابل بیماری

عفونت و بیماری مترادف نیستند، به ویژه با این ویروس. بسیاری از پرندگان می توانند به ویروس آلوده شوند اما به ندرت پرندگان بالغ به بیماری مبتلا می شوند.

در آنها لنفوسیت های B و T حساس شده و همچنین آنتی بادی و پاسخ ایمنی ایجاد می کنند. که از بروز بیماری جلوگیری می کند و عفونت ویروسی را از بین می برد.

کسانی که بیماری نشان می دهند اغلب سرکوب سیستم ایمنی دارند. گونه های کایک استثنا هستند. جایی که پرندگان بالغ می توانند به بیماری مبتلا شوند.

اینکه آیا بیماری ایجاد می شود، به گونه های پرنده آلوده، سن پرنده آلوده و سرکوب سیستم ایمنی بدن بستگی دارد. یا خیر؟

پرندگانی که آلوده هستند و به بیماری مبتلا نمی شوند. هنوز در بدن خود تکثیر ویروس دارند و برای مدتی ویروس را در مدفوع خود می ریزند.

مدت زمان ریزش ویروس، دوباره به سن پرنده در زمان آلودگی و گونه های آن بستگی دارد.

برخی از پرندگان تغذیه شده با دست که تا حدی از توانایی ایمنی برخوردارند، دچار بیماری گذرا می شوند و بهبود می یابند. این پرندگان اغلب عفونت ویروسی را برای مدت زمان طولانی حفظ میکنند.

پرندگانی که آلوده هستند اما علائمی از بیماری ندارند، ویروسی می شوند و ممکن است ویروس را از طریق کلواک و احتمالاً مخاط دهان انتقال میدهند. ریزش مدفوع تا ۱۶ هفته طول می کشد، اما دوباره در پرندگان بالغ و جوانه هایی که در سنین بالاتر آلوده می شوند بسیار کمتر است.

واکسن Polyomavirus  

یک واکسن تجاری برای ویروس جی سی در دسترس است. برخی از دامپزشکان پرندگان توصیه می کنند واکسیناسیون از ۲۱ روزگی شروع شود و واکسن را طی دو هفته تکرار کنید.

سپس آنها از توصیه ای که طوطی باید سالانه واکسن دریافت کند پیروی می کنند. برخی از پرندگان واکسینه شده و گاهی محل واکسن متورم می شوند، که معمولاً بافت زیر جلدی روی عضلات سینه ای دمی است.

این ضایعات چند هفته تا چند ماه طول می کشد تا کاملاً عقب بروند. زمان های دیگری نیز وجود دارد که این مکان های تزریق می توانند منجر به تومورهای پوستی شوند.

 مشکل دیگر این واکسن این است که، از نظر علمی، تجویز واکسن در یک مطالعه نشان داد در طوطی های جوانی که قبلاً در معرض ویروس نبوده اند نتیجه ای نداشت.

چندین نمونه خون از جمله ۲ هفته پس از تقویت کننده دوم جمع آوری شد. هیچ یک از آنها آنتی بادی قابل تشخیص تولید نکردند. آنتی بادی در طوطی خورشیدی ۱ ساله ای که از شیوع ویروس جی سی پلیوما زنده مانده بود، شناسایی شد.

این پرنده قبل از واکسیناسیون دارای عناوین قابل تشخیص بود که در طول مطالعه تغییر نکرد. از آنجا که هیچ یک از طوطی های ساده هیچ آنتی بادی تولید نمی کردند. مشخص نبود که واکسن در صورت قرار گرفتن در معرض ویروس می تواند از آنها محافظت کند.

به همین دلایل، سایر دامپزشکان پرندگان ترجیح داده اند که طوطی ها را برای ویروس پلی مایع واکسینه نکنند. در حالی که بیماری های عفونی دیگری نیز وجود دارد که پرنده های ما را تحت تأثیر قرار می دهد و می تواند آسیب جدی وارد کند.

اما تاکنون واکسن های موثری برای جلوگیری از ابتلا به بیماری هایی که این ارگانیسم ها ایجاد می کنند، تولید نشده است.

واکسن برای طوطی ها

اهمیت بررسی های سالانه دامپزشکی

این بدان معنا نیست که چون ما برای طوطی های خود واکسن قابل اعتمادی نداریم، بنابراین نباید آنها را برای چک های سالانه نزد دامپزشکان پرندگان ببریم.

همه پرندگان همدم، دقیقاً مانند سگها و گربه های ما، باید با یک معاینه سالانه چکاپ شوند.

بسیاری از پرندگان همراه می توانند عفونت های کم درجه داشته باشند و در صورت افسردگی سیستم ایمنی بدن، می توانند به سرعت علائم جدی بیماری ایجاد کنند.

به همین دلیل، بسیاری از دامپزشکان پرندگان لکه های گرام شکاف چوآنال در حفره دهان بیمار را همراه با لکه گرم مدفوع انجام می دهند.

این به آنها کمک می کند تا تشخیص دهند که آیا در پرنده عفونتی وجود دارد که بدن پرنده تلاش می کند علائم بیماری را پنهان کند یا خیر.

بسته به سن و وضعیت سلامتی بیمار خاص مرغی، ممکن است از پرنده اشعه ایکس گرفته، فشار خون وی را اندازه گیری کنیم. سونوگرافی قلب انجام دهیم و یا برای آن آزمایش های مختلف خون بگیریم.

همه این فرایندها، همراه با بررسی امور پرستاری بیماری پرندگان، برای سالم نگه داشتن آنها تا حد ممکن طراحی شده است.

ما می خواهیم همه آنها زندگی طولانی و سالم و لذت بخشی داشته باشند!

امید مهرابی

Avatar
امید مهرابی هستم مدتی هست به تیم پردونه پیوستم سعی میکنم تحقیقات خوردم رو با شما به اشتراک بذارم امیدوارم مطالب مفید باشه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

ثابت کنید که ربات نیستید، بعد دکمه ارسال را بزنید...